shifted to blogger

The author of this wordpress blog has been shifted to

 

http://ametya.blogspot.com

 

Thank you for coming ……

भिखारीको प्रश्न

केहि नभएर नि
मिठो निद्रा छ मसँग
डस्ना बिछ्याउँछौ तिमी
निद्रा माग्छौ को सँग ??

हेर तिम्रो आँखामा
अतृप्त एक चाह छ
हर चिज छ काखमा
र पनि के को प्यास छ ????

हर रात हर प्रहर
खोजि हिड्दछौ जिन्दगी
हराएको भए न भेटिन्थ्यो ?
फेला पार्छौ कसो गरि ??

खोजि तिम्रो कस्तो हो ?
व्यस्ततामा व्यतित भो
आँखा चिम्लि सोची हेर
के यहि नै तिम्रो खोज हो ???

आनन्दिरुपले जिउछु म
भलै घर घर चहारिकन
चिन्तनमा डुबेको देखिन्छौ सधैं
कति दयनिय अनि जिर्ण, कठै ! तिम्रो जिवन

अन्तर के नै पो देखियो ! हजुर
हामी दुई बिचमा
म मागि हिड्छु अन्नका खातिर
तिमी जिन्दगी हर बगरमा !!

पशुपतिमा एक साँझ , ईश्वरको अस्तित्व ?? प्रश्नचिन्ह !!!

कम्पनरत छ मुटु, रक्तसिंचित नशाहरु व्यग्र छन् , दौडाइमा छु म । जिन्दगी त वैसे पनि दौडिरहेको छ तर आज शारिरीक रुपमा नै साँझको हावा खान पशुपतितिर हानिएको छु बेजोडसँग । साँझको परिवेश बिहानको भन्दा फरक त अवश्य नै छ । फरक यस मानेमा कि बिहान ‘हेल्थ कन्सियस’ हरुको जमात हुन्छ त साँझ ‘भगवान एक रुप अनेक’ को नारामा ढल्किन्छ , पशुपति नगर । जोगिदेखि लिएर भोगिसम्म, जोडीदेखि लिएर कौडिसम्म को संगम स्थल , पशुपति परिसर , अझ अर्कै अनुपम स्वादमा आफुलाई पस्किरहेको झैं भान हुन्छ । आरतीको समय भएको छ ।

चिता जलिरहेको छ । रोदन छ, क्रन्दन छ । भजनमा लिप्तहरुको फेरी यता छुट्टै संसार छ । कोही आलिंगनमा मस्त छन् त कोही नशाको बन्धनमा । आँखा एक तर  फरक फरक कोण अनी फरक फरक द्रिश्य । यस्ता विविध द्रिश्यहरुको भुमरिमा आरतीको संगितमा लिप्त भई एकाग्रताको एउटा परिधिमा समाहित हुन खोज्दैछ मेरो मन तर अनायस एक शिर्षक मानसपटलमा घुम्दछ । पशुपतिमा एक साँझ ,ईश्वरको अस्तित्व ?? प्रश्नचिन्ह !!! आरती स्थल तल बाग्मती किनारमा एक बहुलाई भजनको तालमा नाच्दैछिन् ।

अन्यको लागि एक रमाइलो रमिता भएको उक्त बहुलाईको नाच मेरो लागि भने प्रश्न बनेर उभिरह्यो ।

जीवन ईश्वरको देन हो । तर यस्तो जीवन के जीवन जुन शुन्यतामा रमित छ र आफ्नो आधारभुत आवश्यकताबाट बन्चित छ । सचेतना जस्तो जीवनको मौलिक हकबाट बन्चित यि बहुलाई आफ्नो नाचबाट प्रतिप्रश्न गर्दछिन् , ईश्वरको अस्तित्व छ त कहाँ छ ???

श्वेतबानु – एक जल तरंग

A poem created for blog श्वेतबानु

श्वेत पत्र पत्र
भावनासँगको अन्तर्द्वन्द
सङ्लो मनको सजिव चित्रण
श्वेतबानु – एक जल तरंग

एक एहसास
मात्र जिन्दगीको
हरदम हरक्षण
स्पर्श छ – कोमल मनको

थिर आवाज, अस्थिर छ कम्पन
श्वेतबानु – एक जल दर्पण

संघर्षरत – त्यो दियो

संघर्षरत त्यो दियो  – आँखा चिम्लेर एक चोटि सोची हेर त ! त्यो दियो तिमी नै हो जो संघर्षरत छौ । अहिले सफलताको पथमा छौ भने पनि अतितमा त एक पटक थियौ नै ।  हैन त  ???

ब्यवधानका हुरि चल्दा
जाग्दो, अझ जुर्मुराउँदो
आशाका किरण साथमा लिइ
निराशाका काला बादलबिच
निभ्दो , बल्दो
संघर्षरत – एक दियो ।

प्रकाश खोज्दछ त्यो
आफै भित्र छ ,जान्दैन बिचरो
आफ्नै छाँयासँग भागी हिड्छ
कति अज्ञानी – त्यो दियो ।

अन्धकारका गल्लि गल्लि बिच
धिप धिप एक उज्यालो
निष्कपट कालरात्री चिर्दै
गोरेटो देखाउँदो – त्यो दियो ।

गोरेटो !! एक अन्त्यहिन लक्ष्य
देखिदो , बिलाउँदो
फेरि टुप्लुक्क हराउँदो

दियो ! कति खोज्दो हो?
अन्त्यहिन लक्ष्यका पदचिन्हहरु
तेलको अधिन रहि
निस्सासिदो जिन्दगी जिउँदो – त्यो दियो ।।।

बलात्कृत म नेपाल

मेरो गल्ती
के नै थियो र ?
राम्री हुने चाह नै
दोष भयो, हैन र ?

आश त
तिमीले नै जगायौ
नयाँ जीवनको लोभमा
बम्बै सम्म पुर्‍यायौ
जसोतसो जिन्दगी त थियो
सुखद पलको सपनामा
सबै लुटिइगयौ

बम्बैको यो कोठी
कती भयावह छ
मात्र एक रातको खातिर
युद्द यहाँ भयानक हुन्छ
रगतले लतपतिएको मेरो शरीर
अनी शुन्यतामा भौतारिएको दिमाग
एक प्रश्न सोध्दैछन्
मात्र दुई छाकको लागि
मेरो अस्मिता दाउमा राख्नु
के जरुरी थियो ?

Ssss…hhh don’t tell it to anyone

Sss..hhh. Keep Quite. I will tell you the secret of mine. I haven’t share it with anyone before, neither with my friends nor with my family.

Each of us have some secrets hiding in one’s heart so securally that hard to search by others. But I couldn’t control it to hide anymore.I have to express it. My mom used to say that “Secret should be, always be.”means with one’s die it has to end. But upto when ? There is a limit of everything.

 

In the start of 2066 , I am revealing my one of TOP SECRET ……read it and do promise to make it secrect ………..